يوبقه ، عصمه يعصمه عصماً : منعه ووقاه . « 1 » اين لغت شناس ، كلمه « عصم » را به معناى « منع » گرفته است . راغب اصفهانى در المفردات فى غريب القرآن واژهء « عصم » را به معناى « مسك » گرفته و مىگويد : العصم : الإمساك والاعتصام الاستمساك . . . وقوله : « وَلا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ » والعصام ما يعصم به أييشدّ ، وعصمة الأنبياء حفظه إيّاهم . . . . « 2 » به نظر مىرسد كلمه « مسك » از كلمه « منع » اخصّ است . در قرآن مجيد از زبان پسر نوح چنين حكايت شده كه گفت : « قالَ سَآوي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُني مِنَ الْماءِ قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ » ؛ « 3 » گفت : به زودى به كوهى پناه مىبرم تا مرا از آب حفظ نمايد . حضرت نوح فرمود : امروز هيچ نگهدارى در مقابل فرمان الاهى نيست مگر بر آن كس كه خدا بر او رحم نمايد . ممكن است در اين مورد كلمهء « عصم » به معناى « منع » باشد ، ولى در آيهء مباركهء ديگر كه مىفرمايد : « وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقُوا » ؛ « 4 » همگى به رشته الاهى تمسّك نماييد و متفرق نشويد .

--> ( 1 ) . لسان العرب : 12 / 403 ( 2 ) . المفردات فى غريب القرآن : 336 - 337 ( 3 ) . سوره هود ( 11 ) : آيه 43 ( 4 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 103